Άρθρα
Καθώς η Γερουσία συγκέντρωνε τους έτοιμους υποτακτικούς της, ο Αννίβας έδωσε στους ατιμασμένους Ρωμαίους αιχμαλώτους του μια ευκαιρία για έντιμο θάνατο, σε αυτό που ο trinocasino ελάχιστη κατάθεση Λίβιος χαρακτηρίζει ως κάτι σαν το ρωμαϊκό munus. Ως καλός στρατιώτης όσο χρόνο ζούσε (εθελοντικά, τουλάχιστον κατ' αρχήν) για τον καλύτερο λόγο της νίκης της Ρώμης, δεν αναμενόταν να υποστεί την ήττα. Η αφοσίωση (η ετοιμότητα να σε βοηθήσει να παραδοθείς στην ανώτερη και ανώτερη θητεία) είναι ο νέος πυρήνας του ρωμαϊκού στρατιωτικού όρκου. Από τις πρώτες μέρες της Δημοκρατίας, μια δεκαετία μακριά από την ένοπλη θητεία ήταν καθήκον του πολίτη και ήταν απαραίτητο να έχεις εκλογές για να έχεις κοινωνική θέση. Τα ελαφριά μοντέλα, όπως το Thraex, ήταν εξοπλισμένα με μια μικρότερη, ελαφριά ασπίδα που ονομαζόταν "καλή Πάρμα", όπου αυτά και οι υποστηρικτές τους ονομάζονταν parmularii ("μικρές ασπίδες").
Οι Καλιγούλας, Τίτος, Αδριανός, Λεύκιος Βήρος, Καρακάλλας, Γέτας και Δίδιος Ιουλιανός ήταν όλοι οι προγραμματισμένοι να παρουσιαστούν στο νεότερο στάδιο, είτε δημόσια είτε ιδιωτικά, αλλά οι κίνδυνοι ήταν ελάχιστοι. Μια μεγάλη έκδοση της ταινίας, η οποία περιλαμβάνει 16 επιπλέον στιγμές από υλικό, είναι επίσης διαθέσιμη σε Blu-ray, DVD και VHS. Τον Φεβρουάριο του 2021, η Paramount Theatre ενσωμάτωσε τον Μονομάχο σε ένα μεγάλο σετ δέκα ταινιών Blu-ray. Κάθε φορά που ένας απελεύθερος, μακριά από τον Νέρωνα, προσπαθούσε να παρουσιάσει μια μονομαχική αναμέτρηση κατά τη διάρκεια του Άντιουμ, οι δημόσιες στοές ήταν τυλιγμένες σε σκίτσα, όπως πληροφορούμαστε, που περιλαμβάνουν πορτρέτα όλων των μονομάχων και των βοηθών τους.
Στα τελευταία χρόνια της νέας πολιτικά και ίσως κοινωνικά ασταθούς Ύστερης Δημοκρατίας, κάθε αριστοκρατικός ηγέτης εκτός από τους μονομάχους είχε πολιτική δύναμη στα χέρια του. Το νεότερο αποκορύφωμα της αποκάλυψης που ήταν σημαντική για την εποχή σας είναι ότι μέσα σε τρεις ημέρες μάχονταν 74 μονομάχοι. Σε σύγκριση με αυτές τις φωτογραφίες, τα αποδεικτικά στοιχεία από τις ετρουσκικές ταφικές ζωγραφιές είναι προσωρινά και μεταγενέστερα. Μια μεταγενέστερη δημοσίευση, ο Λίβιος έγραψε ότι απλώς διατηρήθηκαν το 310 π.Χ. λόγω των νέων Καμπανών κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας τους στους Σαμνίτες.
Νίκη και μπορείς να νικήσεις
- Η ταινία παρέμεινε συνολικά δέκα εβδομάδες στις 10 καλύτερες στο box office και προβλήθηκε στους κινηματογράφους για πάνω από ένα χρόνο, κάνοντας την κινηματογραφική της σειρά "Μπορεί να φτάσει τις 10" το 2001.
- Δείχνουν ξεκάθαρα πώς οι μονομάχοι munera διαπερνούσαν τον λαό της Πομπηίας. Παρέχουν πληροφορίες για τη μορφή των μονομάχων και συχνά αναφέρουν τα ονόματά τους, την ιδιότητά τους ως υποτακτικοί ή ελεύθεροι εθελοντές, καθώς και τις λεπτομέρειες του αγώνα τους.
- Ο τύπος είπε ότι «δεν του αρέσει να βλέπει ταινία από κάποιον που ήθελε να σκοτώσει κάποιον».
- Λαμβάνοντας υπόψη μια εξαιρετική κυβέρνηση DreamWorks, ο Crowe προσπάθησε να ξαναγράψει «ολόκληρο το σενάριο» κατά τη διάρκεια της σύλληψης, και ίσως να μην έλεγε κανείς τη νέα φράση «Σε αυτή τη ζωή ή ακόμα και στο δεύτερο, θα μπορούσα να πάρω την εκδίκησή μου».
- Εναλλακτικά, φαίνεται να εκπροσωπούσε μια ποικιλία της «Μωβ Τύχης» που διένειμε αφενός την Μωβ Τίμηση και αφετέρου τα Αυτοκρατορικά επιδοτούμενα δώρα — όπως τους Μούνερα.
Επιπλέον, το νέο munus είναι στην πραγματικότητα το δώρο του νεότερου συντάκτη, ώστε οι θεατές που είχαν έρθει να περιμένουν το καλύτερο όπως τους αξίζει. Ο νεότερος συντάκτης, ο συνεργάτης του ή ένας ενθουσιώδης τιμώμενος καλεσμένος θα δουν τα όπλα (probatio armorum) στις προγραμματισμένες αγωγές τους. Τον επόμενο αιώνα, ο Αυγουστίνος της Ιππώνας αποδοκίμασε τη νέα νεανική γοητεία του φίλου του (και αργότερα του συντρόφου του) Αλύπιου από τη Θαγάστε, για το θέαμα των munera ως εχθρικό για έναν καλό χριστιανικό τρόπο ζωής και σωτηρία. Πρώτα βρισκόταν στην Κάπουα, αλλά η Γερουσία, γνωρίζοντας την πρόσφατη επανάσταση του Σπάρτακου και φοβούμενη την άνοδο των ιδιωτικών στρατών του Καίσαρα και την ανοδική του φήμη, επέβαλε ένα όριο 320 σετ ως όριο στον αριθμό των μονομάχων που ένας πολίτης μπορεί να κρατήσει στη Ρώμη. Στη συνέχεια, οι νέοι αγώνες μονομάχων που προηγουμένως περιορίζονταν από ατομικές munera ενσωματώθηκαν με την προϋπόθεση ότι θα υιοθετηθούν οι υψηλότερες θρησκευτικές εορτές. Παρά την προσφορά τους, οι μονομάχοι έδιναν στους θεατές ένα παράδειγμα της πολεμικής σταθερότητας της Ρώμης και, είτε πολεμώντας είτε πεθαίνοντας καλά, μπορεί να ενθαρρύνουν την αγάπη και να κερδίσουν τη λαϊκή αναγνώριση.
Ο Martial περιγράφει μια κρίση οπουδήποτε μεταξύ του Priscus και του Verus, οι οποίοι πολέμησαν τόσο ομοιόμορφα και θα μπορούσαν να έχουν τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα που αν ο ένας εγκρίνει την ήττα του άλλου σε μια στιγμή, ο Titus δίνει νίκες και μπορεί να έχει ένα εξαιρετικό rudis σε κάθε έναν. Μια κρίση προέρχεται από τον μονομάχο που νίκησε τον εχθρό του, διαφορετικά τον σκότωσε αμέσως. Ο Ludi και ο Munera ήταν με ήχους, πρωταγωνίστησαν στα ενδιάμεσα, ή χτίζοντας ένα "ξέφρενο κρεσέντο" στις μάχες, πιθανώς για να εντείνουν τη νέα προσμονή κατά τη διάρκεια του αγώνα ενός εξαιρετικού μονομάχου. Τα χτυπήματα ήταν με σαλπιγγες. Οι τακτικές προσλήψεις απασχολούσαν έναν πρεσβύτερο διαιτητή (summa rudis) και έναν βοηθό, που βρισκόταν στα ψηφιδωτά με αρκετά χρονικά επιτελεία (rudes) για να προειδοποιούν τους διαφορετικά ανεξάρτητους αντιπάλους κατά τη διάρκεια κάποιου σημαντικού λόγου για τον νεότερο αγώνα. Ήταν το νεότερο άγχος κατά τη διάρκεια της ημέρας, και μπορείτε να ήταν όσο το εφευρετικό, το εύρος και μπορείτε να είστε μοναδικός όσο ο εκδότης που πρόκειται να πληρώσετε. Οι φρέσκοι μονομάχοι μπορεί να διοργάνωναν άτυπους αγώνες προθέρμανσης, διασκεδάζοντας με αμβλυμένα, κατά τα άλλα ψεύτικα, όπλα – ορισμένοι munera, αλλά όχι, μπορεί να χρησιμοποιούσαν αμβλυμένα πυροβόλα όπλα κατά τη διάρκεια των.
Παραγωγή
Οι τυπικοί πολίτες, οι σκλάβοι και οι απελεύθεροι κρυβόντουσαν συνεχώς εκτός των ορίων της πόλης, για να αποτραπεί η νέα τελετουργία και η πιθανή τοξική μόλυνση του τρόπου ζωής τους. Οι κορυφαίοι μονομάχοι είχαν τα δικά τους, ανεξάρτητα νεκροταφεία. Ο Kyle (1998) υπονοεί ότι οι μονομάχοι που ντροπιάστηκαν έχουν υποστεί τις ίδιες ταπεινώσεις με τους βλαβερούς, αρνήθηκαν τα νεότερα έλεος από έναν άμεσο θάνατο και θα απομακρυνθούν από το νεότερο στάδιο ως πτώμα. Ένας αξιωματούχος του σταδίου, ντυμένος ως «ξάδερφος του Δία», ο Dis Pater (θεός του κάτω κόσμου) χτυπά το νέο πτώμα με ένα μεγάλο σφυρί. Το σώμα ενός μονομάχου που πέθανε τοποθετείται σε έναν καναπέ μακριά από τη Libitina και μεταφέρεται με αυτοσεβασμό στο νεκροτομείο του σταδίου, όπου το πτώμα αφαιρείται από την πανοπλία και πιθανότατα του κόβονται τα χείλη για να διαπιστωθεί ο θάνατος. Μετά από μια ομάδα 5 retiarii μέσα σε χιτώνες, φτιαγμένους από τον ίδιο αριθμό secutores, δημιουργείται μια μάχη. αλλά όταν ο ετοιμοθάνατος αγοράζεται πραγματικά, ανάμεσά τους σάρωσε την τρίαινά τους και μπορείς να σκοτώσεις τους νικητές.
Χώρα σχεδιασμού
Στην Αυστραλία, είναι πλέον πολύ πιο δημοφιλές από το A Good Lie, αλλά λιγότερο δημοφιλές από το Dune. Κατά την ύστερη Αυτοκρατορική εποχή, ο Servius Maurus Honoratus χρησιμοποιεί τον ίδιο υποτιμητικό όρο όπως ο Κικέρωνας – bustuarius – για να κατέχει μονομάχους. Υποστήριξαν την ύστερη εκπαίδευσή του με μεγάλο σεβασμό, αλλά αργότερα εξαφανίστηκαν από τη λίστα. Στις Δημοτικές Μάχες που οδήγησαν στον νεότερο Πρίγκιπα, ο Οκταβιανός (αργότερα Αύγουστος) απέσπασε το ιδιωτικό στράτευμα μονομάχων από τον πρώην εχθρό του, τον Draw Antony. Αντιστρέψτε τον στο επάγγελμα, η στρατιωτική δύναμη του Βιτέλλιου αυξήθηκε λόγω των επιστρατεύσεων υποτακτικών, πληβείων και πολλών μονομάχων.
Άτομα που άρεσαν το Gladiator και το εκτίμησαν ιδιαίτερα.
Τμήμα των ιατρικών γνώσεων του Γαληνού βρίσκεται σε μια εξαιρετική σχολή μονομάχων στην Πέργαμο, όπου ο άνθρωπος παρατήρησε (και αργότερα επέκρινε) την εκπαίδευση, τη διατροφή και ίσως την ταυτότητα των υποψηφίων για φυσική κατάσταση των μονομάχων. Η αντικατάστασή του θα μπορούσε να φιλοξενηθεί στο 100 και θα μπορούσε να παρέχεται ένα πολύ μικρό τηλέφωνο, πιθανώς για μικρότερες τιμωρίες και έτσι να υποβιβαστεί σε μια θέση που είναι απελπιστική. Οι μονομάχοι συνήθως καλύπτονται από τον ιστό, εγκατασταμένοι στο κτίριο του στρατώνα γύρω από ένα κεντρικό στάδιο συμπεριφοράς.